http://nor-ej.do.am/ Tue, 23 Dec 2014 07:46:16 GMT uCoz Web-Service <div><a href="http://2.bp.blogspot.com/-teH1Z5CC72o/VJsfDKyquWI/AAAAAAAABgE/BcMxnFTWlVY/s1600/v-hakobyan.PNG" imageanchor="1" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: center; clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" data-orig-src="http://2.bp.blogspot.com/-teH1Z5CC72o/VJsfDKyquWI/AAAAAAAABgE/BcMxnFTWlVY/s1600/v-hakobyan.PNG" height="228" src="https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F2.bp.blogspot.com%2F-teH1Z5CC72o%2FVJsfDKyquWI%2FAAAAAAAABgE%2FBcMxnFTWlVY%2Fs1600%2Fv-hakobyan.PNG&amp;container=blogger&amp;gadget=a&amp;rewriteMime=image%2F*" style="cursor: move;" width="320" /></a></div> <div><b style="font-size: 12px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal;"><font color="#20124d">Մեր &laquo;հերոսը&raquo; դարձյալ ակտիվացել է։ Օրերս լույս տեսած մի գրքի առաջաբանում դարձյալ գործի է գցել իր &laquo;հուժկու&raquo; զենքը՝ զրպարտությունը։ &laquo;7 օր.am&raquo; կայքից այս վերատպությունը պատասխանն է &laquo;վաստակաշատ&raquo; զրպարտչին։</font></b></div> <div style="font-size: 12.8000001907349px; line-height: 16.6399993896484px;"><b style="font-size: 12px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; line-height: normal;"><font color="#20124d">Մեր &laquo;հերոսը&raquo; դարձյալ ակտիվացել է։ Օրերս լույս տեսած մի գրքի առաջաբանում դարձյալ գործի է գցել իր &laquo;հուժկու&raquo; զենքը՝ զրպարտությունը։ &laquo;7 օր.am&raquo; կայքից այս վերատպությունը պատասխանն է &laquo;վաստակաշատ&raquo; զրպարտչին։</font></b></div> <div style="font-size: 12.8000001907349px; line-height: 16.6399993896484px;"> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p class="separator" style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-teH1Z5CC72o/VJsfDKyquWI/AAAAAAAABgE/BcMxnFTWlVY/s1600/v-hakobyan.PNG" imageanchor="1" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: center; clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" data-orig-src="http://2.bp.blogspot.com/-teH1Z5CC72o/VJsfDKyquWI/AAAAAAAABgE/BcMxnFTWlVY/s1600/v-hakobyan.PNG" height="228" src="https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F2.bp.blogspot.com%2F-teH1Z5CC72o%2FVJsfDKyquWI%2FAAAAAAAABgE%2FBcMxnFTWlVY%2Fs1600%2Fv-hakobyan.PNG&amp;container=blogger&amp;gadget=a&amp;rewriteMime=image%2F*" style="cursor: move;" width="320" /></a></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Ղարաբաղի գրողների միության նախագահ Վարդան Հակոբյանն արդեն 30 տարի է` նստած է ԳՄ ղեկավարի աթոռին։ 30 տարում ինտրիգներ սարքելով, կասկածելի մրցակիցներին իրար դեմ լարելով, զրպարտելով, երբեմն էլ նաև սպառնալով ու վախեցնելով նրանց` նա անառիկ է պահել իր աթոռը։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Ու ահա, նա դարձյալ զրպարտություն, իրեն յուրահատուկ հերթական ստոր կեղծիքն է տպագրել։ Փորձեց լավ զգալ դրանից։ Իր մեջ կուտակված մաղձը, թույնը թափելուց կարծես թե պիտի հանգստանար, թեթևանար, բայց չէր ստացվում, հոգին չէր խաղաղվում։ Գնաց աշխատավայր, քարտուղարուհին սուրճ մատուցեց, սակայն նրան թվաց, թե քարտուղարուհին խղճահարությամբ նայեց իրեն։ Քիչ հետո դուռը ծեծեցին, ներս մտավ աշխատողներից մեկը, ինչպես միշտ՝ վախեցած ու շողոքորթ ժպիտը դեմքին սառած։ Բայց սա էլ կարծես խղճահարությամբ էր նայում իրեն։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Մինչև կեսօր նրա մոտ եկան նաև կոլեգաներից մի քանիսը։ Բոլորն էլ նրանից վախենում էին, բայց Հակոբյանին թվաց, թե սրանք էլ են իրեն մի ուրիշ ձևով նայում՝ խղճահարությամբ ու ցավով։ Ասես եկել են իրեն ցավակցելու։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Կեսօրից հետո Ղարաբաղի ԳՄ նախագահը որոշեց չգնալ աշխատանքի, որովհետև աստիճաններով բարձրանալիս հարևանը նույնպես ցավակցական հայացքով էր նայում և նույնիսկ մի տեսակ բարևեց։ Այն էլ ոչ թե բարև էր, այլ կարծես ասում էր՝ մնաս բարով...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Հակոբյանն ուզում էր բղավել, գոռալ, ասել, որ կենդանի է դեռ, ոչ մեկի խղճահարության կարիքը չունի, արդեն 30 տարի անփոփոխ ղեկավարում է Ղարաբաղի գրողների միությունը, դեռ մի այդքան էլ է ղեկավարելու։ Ուզում էր գոռալ, հայտարարել, որ ինքը Հայաստանի ու Ղարաբաղի ամենահարուստ գրողն է, այնքան փող ունի, որ կարող է իրեն ցավակցող հարյուրավորներին գնել, բայց կոկորդից ձայնի փոխարեն ինչ-որ խռխռոց դուրս եկավ։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Այդ գիշեր Հակոբյանը շատ վատ քնեց։ Բայց դա ոչ թե քուն էր, այլ մի անտանելի մղձավանջ։ Երազներն էլ խառն ու կցկտուր էին։ Հետո երազում տեսավ նրան։ Դուռը կամաց բացվեց, ու ներս մտավ նա՝ Հակոբյանի խիղճը։ Այս անգամ չբարևեց նույնիսկ։ Մթնված ու անտրամադիր էր։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">-Սլավի'կ, էդ ի՞նչ ես արել նորից,- հանդիմանանքով ասաց նա։-Ուրիշների ստորագրությամբ` այնքա՜ն գրեցիր, կեղծեցիր, զրպարտեցիր, չհանգստացա՞ր, հիմա էլ նույն զրպարտություններդ սկսել ես քո ստորագրությամբ տպել։ Ախր, քեզ ոչ ոք չի հավատում, դու ինքդ բոլորից լավ գիտես, որ ստում ու կեղծում ես։ Մարդիկ արդեն ծիծաղում են քեզ վրա։ Անցյալ անգամ էնքա՜ն երդվել էիր, խոսք էիր տվել, որ վե՛րջ, էլ զրպարտություններ չես գրելու։ Գոնե մի անգամ տղամարդու պես տեր կանգնեիր խոստմանդ։ Էդքան խաբելով, պարսավանքներ գրելով, ինտրիգներ սարքելով ո՞ւր ես գնում, մտածե՞լ ես այդ մասին։ Գոնե մի անգամ հետ նայե՞լ ես անցած ճանապարհիդ։ Կոխած տեղդ ոչ միայն ծաղիկ, խոտ էլ չի բուսնում։ Ոչ մի սրբություն չունես։ Անգամ նահատակված մարդու՝ Վարդան Հակոբյան-Հեսու վարդապետի էջն ես կողոպտել &laquo;Վիքիպեդիայում&raquo; և այնտեղ քո կենսագրությունը խցկել՝ մոռանալով ջնջել &laquo;վախճանվել է 1915 թ. Մուշի մոտ&raquo; տողը...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Հակոբյանը փորձեց հակաճառել, բայց բառերի տեղ բերանից անհոդաբաշխ ինչ-որ ձայներ դուրս եկան։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Չէ՛, մի՛ խոսիր, դու լռի՛ր,- Խիղճն այս անգամ շատ զայրացած էր երևում,- հեքիաթներդ նորից չպատմես։ Վե՛րջ տուր, երդվում ես ու ստում, փորձում հիմարացնել բոլորին։ Գոնե ինձ հետ անկեղծ եղիր, մի՛ խաբիր, մի՛ կեղծիր։ Քո պատճառով արդեն ամաչում եմ մարդամեջ դուրս գալ։ Վերջին անգամ փողոցում անցորդներն այնպես էին ինձ նայում, կարծես օտար մոլորակից եկած հրեշ լինեի։ Մեկն էլ արհամարհանքով ասաց՝ քեզնից ի՞նչ Վարդան, չէ՜ մի, Վարդան Մամիկոնյա՜ն... Քո Սլավիկ անունն էլ փոխել ես մեր քաջ հերոսի անունով՝ որ ի՞նչ։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Կենսագրությունումդ էլ գրում ես. &laquo;Վ. Հակոբյանի ստեղծագործությունները տպագրվել են ռուսերեն, ուկրաիներեն, վրացերեն, անգլերեն և այլ լեզուներով&raquo;։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Երևանում օտար լեզուների &laquo;գիտակ&raquo; մի քանիսին թարգմանել ես տալիս գրածներդ, Երևանում էլ տպում, որ ի՞նչ։ Ասես անգլիացին ու ֆրանսիացին էնտեղ ոտ ու ձեռ ընկած, իրենց դեսպանների միջոցով մակուլատուրադ իրենց երկիր արտահանելու մասին են մտածում միայն։ Այն դեպքում, որ քո հայրենիքում 20-30 ընթերցող չունես...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Ինչո՞ւ ես անամոթ ստեր տարածում քո խամաճիկների ստորագրությամբ, իբր, &laquo;Արցախը մայր Հայաստանին միացնելու մասին նամակի նախաձեռնողներից ու պատրաստողներից մեկն ես ու նամակի տակ առաջին ստորագրության հեղինակը&raquo;, իբր, &laquo;Վարդան Հակոբյանը ոչ միայն պոետ է, այլ ազատամարտիկ, քաղաքական գործիչ...&raquo;, ու այդ անամոթ խաբեությամբ ոգևորված տարածել ես, թե &laquo;մայիսի 8-9-ը Վարդան Հակոբյանն ակտիվորեն մասնակցել է Շուշիի ազատագրության ռազմագործողությանը&raquo;...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Գոնե կյանքում 10 մետրից զենք տեսած լինեիր, էլ չեմ ասում՝ զենք բռնած։ Բանակում չես ծառայել ու զորակոչի ենթակա տղաներիդ էլ 1992-ի փետրվարին Մարտակերտի շրջանից վիրավորներ տեղափոխող ուղղաթիռով փախցրել ես Երևան, հետո էլ դու մեկնել...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Հերի՛ք է, լռի՛ր,- Հակոբյանի դեմքը կապտել էր։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Ո՛չ, հերիք չէ։ Իսկ դու այդ &laquo;հերիքի&raquo; մասին երբևէ մտածե՞լ ես։ Հարցազրույցներ ես տալիս, հին փչոցիդ նոր փչոցներ գումարում։ Ասում ես՝ &laquo;Լինել Արցախի գրողների միության ղեկավար, նշանակում է ոչ թե պաշտոն վարել, այլ` մարտական դիրք գրավել&raquo;: Այդ որտե՞ղ ես մարտական դիրք գրավել՝ Երևանո՞ւմ, թե՞ Ստեփանակերտի կառավարական շենքերի շուրջ՝ իշխանություններից մի բան մուրալու համար։ Ինձնից էլ շարունակ փախչում ես, վախենում ես հիշեցնեմ &laquo;քաջագործություններդ&raquo;։ Արցախի ինքնապաշտպանության համար զենք ձեռք բերելու համար հավաքված սուղ միջոցներից այն տարիների համար պատկառելի 1700 ռուբլի էիր վերցրել. ի՞նչ ես արել այդ գումարը...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Բավակա՛ն է...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Քո միությունում Վերահսկիչ պալատի կողմից անցկացված ստուգումները հիշիր, որի մասին գրել էին թերթերը։ Ու դեռ միայն մի տարվա ֆինանսական գործերդ էին ստուգել և բազմաթիվ խայտառակ խախտումներ հայտնաբերել։ Ի՞նչ կլիներ վիճակդ, եթե քո 30 տարվա գործունեությունդ ստուգեն և դուրս գան կուտակած միլիոններիդ վրա։ Այդ մասին մտածե՞լ ես... Եթե մեկը հարցնի, թե ինչպե՞ս ես 1990-ականներին սփյուռքից կարիքավոր գրողների համար օգնությունից 100 դոլոր ստացել՝ որպես կարիքավոր գրող և 10 տարի հետո սկսել լողալ միլիոնների մեջ, ի՞նչ ես պատասխանելու... Մեր բարեկամ, մշակույթի գործիչ Շահեն Մկրտչյանն է նույնիսկ ձեռ առնում քեզ։ Ինձնից լավ ես հիշում, թե ինչ է գրել. &laquo;Դու ասպարեզ ես ելել մի հզոր բարերարի՝ Կևորկովի հովանավորությամբ... Վարդան բանաստեղծը չի գրավում իր հաստատուն տեղը ազգային գրականության մեջ, թեև շատ հեշտությամբ մեկը մյուսի հետևից գրքեր է ասպարեզ հանում... Իբրև համագյուղացի, մի քիչ էլ բարեկամ, խորհուրդ կտայի, որ մանր-մունր քինախնդիր բաները մի կողմ թողնես և զբաղվես ավելի լուրջ գործերով: Վերջակետ դնես &laquo;քողարկված&raquo; ստորացուցիչ մուրացկանությանը, կարևոր հարցերը սեփական ստամոքսի պրիզմայով լուծելու գեշ սովորությանը... Երեկ քեզ դիտողություն անողներին լռեցնում էիր Կևորկովի հետ ունեցած քո ջերմ հարաբերություններով, իսկ այսօր, դրության տեր պաշտոնյաների անունները շահարկելով, փորձում ես նույնը կատարելու&raquo;...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Լռի՛ր, մի՛ շարունակիր,- Հակոբյանը վախեցած շուրջը նայեց,- կլսեն...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Իսկ ինչո՞ւ լսելու մասին 2010 թվականի այն օրը չես մտածել, երբ Արցախի իշխանություններին վախեցնելու համար, շանտաժի նպատակով քո գրողների միության վարչությունը հավաքել ու հարց ես բարձրացրել. &laquo;Առաջարկում եմ ԼՂՀ գրողների միությունը դուրս բերել ԼՂՀ կազմից և դիմել Ադրբեջանի գրողների միությանը, այդ պետության գրողների միության կազմում ընդունելու խնդրանքով&raquo;: Բախտդ բերել էր, որ այդ խայտառակ դեմարշիդ մասին իշխանությունները չեն իմացել, Երևանում՝ նույնպես... Բայց կոլեգաներդ արդեն փսփսում են տարբեր մարդկանց մոտ...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Վերջացրո՛ւ, վերջացրո՛ւ... Եկել, ինձ դասեր ես տալիս,- Հակոբյանը կատաղած ոտքի ելավ ու գրպանից մի թուղթ հանեց։- Հապա ինչպե՞ս վարվեմ սրա հետ։ Տպագրվելու օրից 20 տարի է անցել, բայց սրա պատճառով քուն ու հանգիստ չունեմ։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Խիղճը վերցրեց թուղթն ու սկսեց հանգիստ կարդալ.</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Ես անկեղծորեն հավատում եմ քեզ,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Դու Ղարաբաղի մասին երգ չունես,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Եվ բանաստեղծի սիրտ չունես մաքուր,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Դու հոնորար ես բառերից սարքում:</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը կեղծելն ու շողոքորթելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը քծնությամբ պաշտոն շորթելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը իրար դեմ մարդկանց լարելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը ամբիոնից ստից ճառելն է:</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը սակարկել, դռներ բախելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը, ընչաքաղց, առնել-ծախելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը շանտաժն ու վայրահաչելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քեզնից ուժեղի ոտքը պաչելն է:</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Մատնելն է քոնը, քոնը փքվելն է,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Քոնը սրբության վրա թքելն է:</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Դու երկու տիրոջ ոտք լիզող շուն ես,</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Դու Ղարաբաղի մասին երգ չունես:</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Դե, հա, գիտեմ, Վազգեն Օվյանի պամֆլետն է քո մասին... Բայց խոստովանիր, որ լավ է գրել, իսկը քո դիմանկարն է, մի ավելորդ տող, մի ավելորդ բառ չկա, քո քանդակն է...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">- Լռի՛ր, լռի՛ր, լռի՛ր- Հակոբյանը բռունցքը կատաղած զարկեց սեղանին, բայց այնպես պինդ էր զարկել, որ ցավից վեր թռավ։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Լույսն արդեն բացվում էր, բայց մահճակալին կիսանստած, քրտինքի մեջ կորած Հակոբյանին թվաց, թե չորս կողմը խավար է։</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Վահրամ Օհանջանյան</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;"><span style="font-size: 12px;">Հ.Գ. - Օգտագործված փաստերը վերցված են հայաստանյան և արցախյան մամուլից...</span></p> <p style="margin: 0px; color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&nbsp;</p> <div style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;"> <p style="margin: 0px;"><span style="font-size: 12px;">ՎԱՀՐԱՄ ՕՀԱՆՋԱՆՅԱՆ</span></p> </div> <div style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;"> <p style="margin: 0px;"><span style="font-size: 12px;"><a href="http://www.7or.am/am/news/view/67735/">7 օր.am - ԼՂՀ ԳՄ նախագահ Վարդան Հակոբյանի երազը&nbsp;</a></span></p> </div> </div> https://nor-ej.do.am/news/lghh_gm_naxagah_vardan_hakobyani_erazy/2014-12-23-1087 norej https://nor-ej.do.am/news/lghh_gm_naxagah_vardan_hakobyani_erazy/2014-12-23-1087 Tue, 23 Dec 2014 07:46:16 GMT <p><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_zmxc2HKKzQ/U_3bcrCO-uI/AAAAAAAABZI/qeWzo1OVw6E/s1600/0-zinvor.jpg" imageanchor="1" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: center; clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" data-orig-src="http://3.bp.blogspot.com/-_zmxc2HKKzQ/U_3bcrCO-uI/AAAAAAAABZI/qeWzo1OVw6E/s1600/0-zinvor.jpg" height="180" src="https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F3.bp.blogspot.com%2F-_zmxc2HKKzQ%2FU_3bcrCO-uI%2FAAAAAAAABZI%2FqeWzo1OVw6E%2Fs1600%2F0-zinvor.jpg&amp;container=blogger&amp;gadget=a&amp;rewriteMime=image%2F*" style="cursor: move;" width="320" /></a></p> <p><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-weight: bold; line-height: normal;">Տես՝</span></p> <p><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-weight: bold; line-height: normal;">Այլևս իրավունք չունենք խաբվելու միամիտ-անմիտ երազներով</span></p> https://nor-ej.do.am/news/2014_o_39_gostos/2014-08-28-1086 norej https://nor-ej.do.am/news/2014_o_39_gostos/2014-08-28-1086 Thu, 28 Aug 2014 08:48:09 GMT <p>...<span style="font-size: 12px; line-height: 15.360000610351563px;">այսօր բարձրաստիճան հայ պաշտոնյաներից քանիսի՞ զավակն է ծառայում Հայոց բանակում և գտնվում դիրքերում։ Նաև՝ նրանց զավակներից գոնե մեկը կամավոր մեկնե՞լ է դիրքեր՝ ոգևորելու, հավատ ներշնչելու հայ-ադրբեջանական սահմանն ու երկրի խաղաղությունը պաշտպանող 18-19 տարեկան ջահելներին&hellip;</span></p> <p><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_zmxc2HKKzQ/U_3bcrCO-uI/AAAAAAAABZI/qeWzo1OVw6E/s1600/0-zinvor.jpg" imageanchor="1" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: center; clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" data-orig-src="http://3.bp.blogspot.com/-_zmxc2HKKzQ/U_3bcrCO-uI/AAAAAAAABZI/qeWzo1OVw6E/s1600/0-zinvor.jpg" height="180" src="https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F3.bp.blogspot.com%2F-_zmxc2HKKzQ%2FU_3bcrCO-uI%2FAAAAAAAABZI%2FqeWzo1OVw6E%2Fs1600%2F0-zinvor.jpg&amp;container=blogger&amp;gadget=a&amp;rewriteMime=image%2F*" style="cursor: move;" width="320" /></a></p> <p><span style="font-size:12px;">Ղարաբաղա-ադրբեջանական, կամ ինչպես մեզանում հաճախ ասում են՝ Արցախյան պատերազմի ժամանակ կնոջս եղբայրը՝ Սամվելը Բերդաձորի (Շուշիի շրջան) կամավորներից է եղել։ Այդ տարիներին ազերիները խորհրդային ռուս զինվորների օժանդակությամբ խուժել են Բերդաձորի ենթաշրջան, զավթել բնակիչների ունեցվածքը, տերերին դարձրել փախստական&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Սակայն այդ մասին չէ խոսքը։ Ռազմական գործողությունների ժամանակ ծանր վիրավորվել էր Սամվելը։ Մեր տղաների դիակները հողին հանձնելու ժամանակ նկատել են, որ մեկի ձեռքը թեթև շարժվեց։ Առանձնացրել են վերջինիս ու պարզել, որ կարծես թե դեռ կենդանի է։ Գլուխն արյան մեջ էր, ինքն էլ մի քանի տեղից վիրավոր։ Այդ տղան Սամվելն էր&hellip; Երևանում մի կերպ փրկել են երիտասարդի մազից կախված կյանքը։ Գանգոսկրի ճակատային հատվածը փշրված էր։ Ծանր վիրահատությունից հետո ստիպված են եղել ոսկորը փոխարինել պլաստմասայով&hellip; Փշրված էին նաև արմունկի ոսկորները&hellip; Իսկ բեկորների մի մասն առայսօր մնացել է մարմնում՝ վտանգավոր է, հնարավոր չէր հանել&hellip; Առաջին կարգի հաշմանդամի նպաստ էր ստանում։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Տարիներ հետո Արցախյան պատերազմի հաշմանդամ տղաներից շատերի հաշմանդամության կարգն իջեցրին, որովհետև հաշմանդամության նպաստ էին ստանում մի շարք եղջերավորների զավակներ, ովքեր երբեք բանակում չեն եղել և խոշորացույցով կամ մանրադիտակով անգամ հնարավոր չէր նրանց մարմնի վրա հիվանդ մի տեղ հայտնաբերել. բայց դե դրանց &laquo;պահել&raquo; էր պետք։ Իջեցրին նաև Սամվելի հաշմանդամության կարգը&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Սակայն այդ մասին չէ խոսքը։ Երեկ զանգեցի Բերդաձոր՝ բարեկամներիս որպիսությունն իմանալու։ Ասացին՝ օրեր առաջ Սամվելն ընկերների հետ կամավոր մեկնել է Մարտակերտի շրջան՝ դիրքեր։ Տանն ասել է, որ գնում է աշխատավարձը թե թոշակը ստանալու, և մի քանի ժամից հետո զանգել ու ասել, որ չանհանգստանան՝ արդեն Մարտակերտի շրջանում է&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Բերդաձորցի տղաներն արդեն վերադարձել են հայրենի գյուղ։ Սամվելի ասելով՝ ամեն ինչ նորմալ է&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Բայց այլ բան եմ ուզում ասել. այսօր բարձրաստիճան հայ պաշտոնյաներից քանիսի՞ զավակն է ծառայում Հայոց բանակում և գտնվում դիրքերում։ Նաև՝ նրանց զավակներից գոնե մեկը կամավոր մեկնե՞լ է դիրքեր՝ ոգևորելու, հավատ ներշնչելու հայ-ադրբեջանական սահմանն ու երկրի խաղաղությունը պաշտպանող 18-19 տարեկան ջահելներին&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Մի վերջին հարց էլ։ Ավելի ճիշտ՝ բոլորիս հուզող մի հարցի մասին ևս։ Արդեն քանի՜ տարի է մեզանում քննարկում են՝ պատերազմ լինելո՞ւ է, թե՞ ոչ։ Եվ այդ հարցին զուգահեռ երբեմն այսօրինակ զավեշտական կարծիքներ են հնչում՝ չի՛ լինելու, որովհետև մենք խաղաղություն ենք ուզում, մենք խաղաղասեր ազգ ենք&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Հարգելիներս, բավական է գուշակություններով, ենթադրություններով, միամիտ-տխմար վերլուծություններով ժամանակ վատնեք՝ խաբելով ինքներդ ձեզ և մյուսներին, ձեռի հետ էլ զվարճացնելով նախադպրոցականի ձեր &laquo;երկաթե&raquo; տրամաբանությամբ։ Պատերազմ լինել-չլինելը ձեզնից չէ կախված, բայց մի որոշ չափով կախված է նաև ձեզնից, ձեր երկրից։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Պատերազմ սկսում է այն դեպքում, երբ դրանում շահագրգիռ կողմը, պատերազմով խնդիր լուծել ձգտող կողմը զգում, հասկանում, համոզված է լինում, որ ինքն ավելի ուժեղ է։ Ադրբեջանը միայն մեր &laquo;ռազմավարական դաշնակցից&raquo; 5 միլիարդ դոլարի գերհզոր զենք է գնել ու դեռ շարունակում է գնել։ Կարծեմ Չեխովն է ասել. &laquo;Եթե ներկայացման սկզբում պատից հրացան է կախված, ուրեմն այն պետք է կրակի&raquo;։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Եթե մենք ուժեղ ու հզոր լինենք, ապա պատերազմ սկսվելու հավանականությունը շատ փոքր է դառնում և, ընդհակառակը, եթե ուղտի ականջում քնած շարունակելու ենք ինքներս մեզ հեքիաթներ պատմել &laquo;տարածաշրջանի ամենաուժեղ բանակի&raquo; մասին, ապա ցանկացած րոպե կարող է պատերազմ սկսվել՝ անշուշտ ոչ դիվերսիոն-հետախուզական ավանտյուրաների մակարդակի։ Հիմա հարցրեք ինքներդ ձեզ՝ մենք ուժե՞ղ ենք, մեր երկիրը հզո՞ր է։ Այդ հարցի պատասխանը կլինի նաև ձեզ հուզող հարցի պատասխանը։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Չէր խանգարի, եթե միաժամանակ հիշեք նաև արևելյան հայտնի ասացվածքը՝ Առյուծի գլխավորությամբ ոչխարների բանակի և Ոչխարի գլխավորությամբ առյուծների բանակի մասին&hellip; Իր պատմական Հայրենիքի 300 հազար քառ. կմ-ից ավելի տարածքի հազիվ 10 տոկոսին տեր դարձած, մեկ դար առաջ միանգամից մեկուկես միլիոն զոհ տված և Երկիր կորցրած, աշխարհով մեկ ցիրուցան եղած, 20 տարի առաջ թշնամուն ծնկի բերած, բայց իր հաղթանակը ներսում և դրսում մսխած երկրի ժողովուրդն այլևս իրավունք չունի խաբվելու միամիտ-անմիտ երազներով։</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-size:12px;">ՎԱՐԴԳԵՍ ՕՎՅԱՆ&nbsp;</span></p> https://nor-ej.do.am/news/ayl_s_iravownq_chownenq_xabvelow_miamit_anmit_eraznerov/2014-08-28-1085 norej https://nor-ej.do.am/news/ayl_s_iravownq_chownenq_xabvelow_miamit_anmit_eraznerov/2014-08-28-1085 Thu, 28 Aug 2014 08:46:03 GMT <p><span style="font-size: 12px; line-height: 15.360000610351563px;">Սույն թվականի հոկտեմբերի 1-ից Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում երթուղային տրանսպորտի ուղեվարձը 70 դրամից դառնալու է 100 դրամ։ Ու դա մի քաղաքում, որտեղ կանգառների միջև եղած միջին հեռավորությունը մոտավորապես 100 մետր է...</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Սույն թվականի հոկտեմբերի 1-ից Արցախի մայրաքաղաք Ստեփանակերտում երթուղային տրանսպորտի ուղեվարձը 70 դրամից դառնալու է 100 դրամ։ Ու դա մի քաղաքում, որտեղ կանգառների միջև եղած միջին հեռավորությունը մոտավորապես 100 մետր է...</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ըստ երևույթին, ուղեվարձը թանկացնելու որոշումը վերջին եռօրյա պատերազմում արցախցիների, հատկապես հարյուրավոր ու հազարավոր կամավորների, շարքային մարդկանց ցուցաբերած նվիրվածությանն ի պատասխան՝ Ստեփանակերտի քաղաքապետարանի կողմից լավագույն երախտագիտական զեղումն է։ Հարկատուների միջոցներով գոյացած բյուջեի հաշվին ձեռք բերված ծառայողական մեքենաներով, տոննաներով վառելիք քամուն տալով ֆռֆռացող &laquo;խեղճ&raquo; տղերքը որտեղի՞ց իմանան, թե այդ &laquo;ընդամենը&raquo; 30 դրամը որքա՜ն անհրաժեռտ է շարքային ստեփանակերտցուն։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">3 դպրոցահասակ երեխա ունեցող ընտանիքը միայն երեխաների համար ամիսը առնվազն 15-16 հազար դրամ պիտի թողնի քաղաքային տրանսպորտում։ Ու դա ապրանքագներն ու զանազան ծառայությունների սպասարկման վարձերը պարբերաբար բարձրացվող երկրում։ Եվ դա պատերազմի գոտում գտնվող երկրում։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ու ամենաողբերգազավեշտականը. դեռ ոչ մի քաղաքական ուժ և ոչ մի հասարակական կազմակերպություն ծպտուն չի հանել։ Այդ կապակցությամբ անհրաժեշտ հրահանգ չեն ստացել...</span></p> https://nor-ej.do.am/news/arcaxi_mayraqaghaq_step'anakertowm_ert'owghayin_transporti_owghevard'y'_70_dramic_dar'nalow_e'_100_dram/2014-08-28-1084 norej https://nor-ej.do.am/news/arcaxi_mayraqaghaq_step'anakertowm_ert'owghayin_transporti_owghevard'y'_70_dramic_dar'nalow_e'_100_dram/2014-08-28-1084 Thu, 28 Aug 2014 08:45:01 GMT <p><span style="font-size: 12px; line-height: 15.360000610351563px;">ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի սենատը ձայների գերակշիռ մեծամասնությամբ ընդունել է պատգամավոր Մայք Գեթոյի նախաձեռնած AJR 32 բանաձևը, որը Արցախի ժողովրդին խրախուսում է շարունակել իբրև ազատ ու անկախ պետություն զարգանալու իր ջանքերը: Ինչպես նաև պաշտոնապես կոչ է հղում ԱՄՆ-ի Կոնգրեսին ու նախագահին՝ սատարելու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ինքնորոշմանը և ժողովրդավարական անկախությանը...</span></p> <p><span style="font-size:12px;">ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգի սենատը ձայների գերակշիռ մեծամասնությամբ ընդունել է պատգամավոր Մայք Գեթոյի նախաձեռնած AJR 32 բանաձևը, որը Արցախի ժողովրդին խրախուսում է շարունակել իբրև ազատ ու անկախ պետություն զարգանալու իր ջանքերը: Ինչպես նաև պաշտոնապես կոչ է հղում ԱՄՆ-ի Կոնգրեսին ու նախագահին՝ սատարելու Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության ինքնորոշմանը և ժողովրդավարական անկախությանը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Կալիֆոռնիան հինգերորդ նահանգն է, որ ճանաչել է Արցախի անկախությունը: Մինչ այդ ճանաչել են Մասաչուսեթս, Ռոդ Այլենդ, Մեն և Լուիզիանա նահանգները:</span></p> <p>&nbsp;</p> <p>* &nbsp;* &nbsp;*&nbsp;</p> <p><span style="font-size:12px;">ԱՄՆ Կալիֆոռնիա նահանգը ընդունել է բանաձեւ, որով ճանաչում է ԼՂՀ անկախությունը եւ Արցախի ժողովրդին խրախուսում է շարունակել իբրև ազատ ու անկախ պետություն զարգանալու իր ջանքերը: Կալիֆոռնիան արդեն ԱՄՆ հինգերորդ նահանգն է, որ ճանաչել է Արցախի անկախությունը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Շատերն այս կապակցությամբ կասեն, որ նահանգային մակարդակով ճանաչումը իրավական լուրջ հետեւանքներ չի կարող ունենալ: Խոշոր հաշվով, գուցեեւ այդպես է, սակայն անհնար է բացառել այս ակտի քաղաքական նշանակությունը: Ո՞րն է այն:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">ԼՂՀ անկախությունը ձեռք է բերվել երկարատեւ ու համառ պայքարի, հաղթական պատերազմի արդյունքում եւ լիովին համարժեք է եղել համաշխարհային զարգացումների տրամաբանությանը: Այն իր արժեքով ունի ոչ միայն հայկական, այլեւ համաշխարհային նշանակություն: Ընդ որում, այս արժեքը աշխարհն ավելի լավ է հասկացել, քան հայությունը, որը խոշոր հաշվով այդպես էլ չի հավատացել իր հաղթանակին:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ավելին, հայերը վախեցել են իրենց հաղթանակից եւ փորձել ազատվել դրանից: Հայաստանում քաղաքական իմաստության գագաթնակետը դարձել է &laquo;փոխզիջումը&raquo; եւ միջազգային իրավունքի շուրջ դեմագոգիան: Հաղթանակը մսխվել է ամենայն դաժանությամբ, վերածվելով ներքին ռազբորկաների, &laquo;իշխանության ու քվոտաների իրավունքի&raquo; միջոցի:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այս ամենի արդյունքում, հաղթանակը դրվել է կայսրության տրամադրության տակ, որի դեմ պատերազմում էր ձեռք բերվել ԼՂՀ անկախությունը: Կայսրություն, որը երբեք չի ներելու այդ հաղթանակը, քանի որ այն ձեռք էր բերվել առանց իր օգնության, ավելին՝ իր դեմ: Չի ներելու, քանի որ այդ հաղթանակը ջարդել էր նրա գլխավոր առասպելը՝ &laquo;հայերի փրկիչը&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ինչպես միշտ, հաղթում է առասպելը, սակայն հայերի պարագայում կրկին պարտադրվեց օտարի առասպելը: Հայկական իրականությունն ուզուրպացրած &laquo;իստեբլիշմենտը&raquo;՝ քաղաքական բախտախնդիրները, հանցագործներն ու կուսակցական փերեզակներն այլ բանի ընդունակ չէին, քան պատսպարվել օտար առասպելի մեջ՝ սեփական դիրքերը պահպանելու համար:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ղարաբաղի հաղթանակը համարժեք էր համաշխարհային զարգացումների տրամաբանությանը, եւ առայժմ չի կորցրել իր այդ արժեքը: Զուր չէ, որ միջազգային շահագրգիռ կողմերը խոստովանում են, որ Ղարաբաղի խնդիրն առանձնահատուկ է եւ նման չէ այլ հակամարտությունների: Եւ դա բացարձակ ճշմարտություն է, քանի որ Ղարաբաղի պայքարը քաղաքակրթական գլոբալ գործընթացի մաս է:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ներկայում ԼՂՀ-ն, որքան էլ տարօրինակ հնչի, Հարավային Կովկասի միակ անկախ պետությունն է, եւ չնայած հայկական երկու պետությունների ղեկավարության անհամարժեքությանը, այս հանգամանքը լուրջ նշանակություն ունի ապագա զարգացումներում: Բանն այն է, որ Ղարաբաղի հարցը կարող է &laquo;լուծվել&raquo; միայն տարածաշրջանի ապագա տրանսֆորմացիաների ու վերաձեւումների համատեքստում, որում Ղարաբաղն ունենալու է վճռորոշ գործառույթ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այս առումով, ԼՂՀ միջազգային չճանաչվածությունն ինքնին իր մեջ որոշակի քաղաքական պոտենցիալ է պարունակում, քանի որ կան գործընթացներ, որոնք &laquo;ճանաչվածները&raquo; չեն կարող իրականացնել, նկատի առնելով նրանց միջազգային զանազան պարտավորվածությունները եւ կաշկանդվածությունը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Սակայն, այդ գործառույթների իրականացման համար անհրաժեշտ է &laquo;մասնակի ճանաչում&raquo;, այն էլ համաշխարհային առաջատար գերտերության կողմից: Եվ այդ խնդիրը լուծում են նահանգների համապատասխան բանաձեւերը, որոնք այդ տեսակետից ավելի մեծ քաղաքական ու աշխարհքաղաքական արժեք ունեն, քան ճանաչված պետությունների ճանաչումները:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այսպիսով, Նահանգները նախանշում է ապագա գործընթացների տրամաբանությունը:<br /> Նահանգների այս ճանաչումներն իսկական պատիժ են հայկական &laquo;իստեբլիշմենտի&raquo; համար, որը հույս ուներ հանձնել երկրի ինքնիշխանությունն ու արժանապատվությունը եւ հանգիստ վայելել կյանքը օտարի հովանու ներքո: Հանգիստ կյանք չի լինելու, եւ խաղադրույքը չափազանց մեծ է՝ կամ հայերը համարժեք կլինեն նոր զարգացումներին, կամ հրաժեշտ կտան պատմությանը որպես քաղաքական ազգ: Սա է պատմության ու քաղաքականության դաժան, բայց ճշմարիտ տրամաբանությունը:&nbsp;</span></p> <p style="text-align: right;"><a href="http://www.lragir.am/index/arm/0/comments/view/103323" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;">Lragir.am</a></p> <p style="text-align: right;">&nbsp;</p> <p><span style="font-size:12px;"><strong>&laquo;ՆԷ&raquo;-Ի ԿՈՂՄԻՑ։</strong> ՀՀ այսպես կոչված ԱԳ փափկաթշիկ ղեկավարը ողջունելով ԱՄՆ Կալիֆոռնիայի Սենատի որոշումը` Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության անկախության ճանաչման վերաբերյալ, հավելել է. &laquo;Որքան Ադրբեջանը կշարունակի խոչընդոտել ղարաբաղյան հիմնախնդրի հանգուցալուծմանն ուղղված Հայաստանի և եռանախագահների ջանքերը, այնքան նորանոր համանման որոշումներ ու բանաձևեր կարելի է ակնկալել, որոնք ճանապարհ կհարթեն դեպի Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության միջազգային ճանաչում&raquo;։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Երևի նման տխմարություն կարող է հեղինակել միայն հարկատուների գումարները լափող, պորտաբույծ նման գերատեսչությունը։ Նալբանդյան կոչվող այս արարածն իր տհաս վերնախավով հերթական անգամ խայտառակում է մի ողջ երկրի ու ժողովրդի։ Մի՞թե Ադրբեջանը պիտի խոչընդոտի &laquo;ղարաբաղյան հիմնախնդրի հանգուցալուծմանն ուղղված Հայաստանի և եռանախագահների ջանքերը&raquo;, որպեսզի &laquo;նորանոր համանման որոշումներ ու բանաձևեր&raquo; երևան գան՝ միտված Արցախի միջազգային ճանաչմանը։&nbsp;<br /> Այդ տրամաբանությամբ, եթե Ադրբեջանը &laquo;չխոչընդոտի&raquo;, ուրեմն Արցախի ճանաչման գործընթացը պիտի կանգնեցնե՞լ, դադարեցնե՞լ...</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Իսկ ահա, &laquo;Հայկական ժամանակ&raquo; թերթը գրում է. &laquo;ՀՀ ԱԳՆ մեր աղբյուրները հայտնում են, որ հայ-ադրբեջանական սահմանին իրավիճակի օգոստոսյան սրման օրերին ԱՄՆ քաղաքական շրջանակներում քննարկվել է ԼՂՀ անկախությունը Միացյալ Նահանգների Դաշնային իշխանության կողմից ճանաչելու հարցը։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ըստ մեր աղբյուրների՝ ԱՄՆ քաղաքական վերնախավում հաշվարկել են, որ եթե Իլհամ Ալիեւը լայնածավալ հարձակում սկսի Ղարաբաղի վրա, դա կարող է անել միայն ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի &laquo;դաբրոն&raquo; ունենալով, եւ այդ պատերազմը կարող է նշանակել աշխարհաքաղաքական դավադրություն ԱՄՆ-ի դեմ, ինչին հակազդելու արդյունավետ միջոց կարող է դառնալ Ղարաբաղի անկախությունը ճանաչելը, ինչպես Ռուսաստանը ճանաչեց Աբխազիայի եւ Հարավային Օսիայի անկախությունը Վրաստանի հարձակման ժամանակ&raquo;։</span></p> https://nor-ej.do.am/news/kalifor_39_niayi_senaty_39_twanachel_e_39_arcaxi_ankaxowt_39_yowny_39/2014-08-28-1083 norej https://nor-ej.do.am/news/kalifor_39_niayi_senaty_39_twanachel_e_39_arcaxi_ankaxowt_39_yowny_39/2014-08-28-1083 Thu, 28 Aug 2014 08:44:19 GMT <p><span style="font-size: 12px;">Ռուսաստանյան ԶԼՄ-ներում շարունակվում են Ղարաբաղի թեմայով հրապարակումները, որոնք ուղղված են կարգավորման Մինսկի խմբի ձեւաչափի դեմ: Նշվում է, թե խմբի արեւմտյան համանախագահները չեն ցանկանում խնդրի խաղաղ կարգավորումը, այդ պատճառով էլ այն արդյունավետ չէ:&nbsp;Ռուսաստանը Թուրքիայի ու Ադրբեջանի աջակցությամբ արդեն տեւական ժամանակ փորձում է վերացնել Մինսկի խմբի ձեւաչափը...</span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size:12px;">Ռուսաստանյան ԶԼՄ-ներում շարունակվում են Ղարաբաղի թեմայով հրապարակումները, որոնք ուղղված են կարգավորման Մինսկի խմբի ձեւաչափի դեմ: Նշվում է, թե խմբի արեւմտյան համանախագահները չեն ցանկանում խնդրի խաղաղ կարգավորումը, այդ պատճառով էլ այն արդյունավետ չէ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ռուսաստանը Թուրքիայի ու Ադրբեջանի աջակցությամբ արդեն տեւական ժամանակ փորձում է վերացնել Մինսկի խմբի ձեւաչափը, որի վերաբերյալ այս երկրների պաշտոնական շրջանակները բազմաթիվ հայտարարություններ են արել:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ո՞րն է Մինսկի խմբի իմաստը: Խոշոր հաշվով՝ հրադադարի եւ ստատուս քվոյի պահպանումը, որը ձեւավորվել է Ղարաբաղ-Ադրբեջան պատերազմի արդյունքներով:<br /> Ռուսաստանը ձգտում է &laquo;խաղաղարար&raquo; զորք մտցնել Ղարաբաղ, որի մասին Մոսկվան բազմիցս արտահայտվել է: Սակայն այս ծրագիրը տապալվել է հայկական կողմի դիրքորոշման եւ Մինսկի խմբի արեւմտյան համանախագահների ջանքերով: Ընդ որում, հայկական կողմը հստակ հայտարարել է որեւէ երրորդ երկրի խաղաղարարների դեմ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ղարաբաղը միակ հակամարտ տարածքն է աշխարհում, որտեղ համեմատական խաղաղությունը պահպանվում է ոչ թե երրորդ երկրների, այլ հակամարտ կողմերի միջոցով: Եվ դա աշխարհքաղաքական կարեւոր նշանակություն ու դեր է հաղորդում հայկական երկու պետություններին:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ղարաբաղում որեւէ երկրի խաղաղարար զորքի ներկայությունը նշանակում է Ղարաբաղի բաժանումը եւ անկախ կարգավիճակի վերացումը, դրանից բխող բոլոր հետեւանքներով:<br /> Ռուսաստանի համար Ղարաբաղը զորք մտցնելն ու Ղարաբաղը կիսելը կարեւոր քաղաքական նշանակություն ունի Հարավային Կովկասում իր դիրքերը հաստատելու համար:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ռուսաստանը հուլիսի վերջին եւ օգոստոսի սկզբներին Ադրբեջանի միջոցով պատերազմական իրավիճակ ստեղծեց Ղարաբաղում եւ Հայաստանի սահմաններին, որի նպատակը հայկական կողմին խաղաղարարներ պարտադրելն էր: Սակայն հայկական բանակի հստակ գործողությունների արդյունքում այս ծրագիրը տապալվեց:<br /> Պետք է կարծել, սակայն, որ այս ուղղությամբ փորձերը չեն դադարելու, եւ Ռուսաստանը կարիք է ունենալու &laquo;դաշնակիցների&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ներկայում ռուսական մամուլում քննարկվում է Ղարաբաղում եռակողմ՝ ռուս-թուրք-իրանական ռազմական ուժեր մտցնելու հարցը: Ըստ ամենայնի, միայնակ չկարողանալով իրականացնել սեփական ծրագրերը, Մոսկվան փորձում է &laquo;շահագրգռել&raquo; նաեւ Թուրքիային ու Իրանին, առաջարկելով &laquo;կիսել&raquo; Հարավային Կովկասը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Իրանը արդեն հայտարարել է, որ դեմ է Ղարաբաղում որեւէ երրորդ երկրի ռազմական ուժերի ներկայությանը: Ինչ վերաբերվում է Թուրքիային, ապա այստեղ իրավիճակը բավական երկիմաստ է: Ինչպես նշում են փորձագետները, օգոստոսյան իրադարձություններին Թուրքիային թույլ չտրվեց որեւէ ուղղակի ու անուղղակի մասնակցություն, ինչը բնականաբար չէր կարող բավարարել Անկարային:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Մյուս կողմից, միջազգային մեկուսացման մեջ հայտնված Ռուսաստանը կարիք ունի Թուրքիայի աջակցության, հարավային ուղղությամբ &laquo;ճեղքում&raquo; իրականացնելու համար:<br /> Նման համատեղ փորձ Ռուսաստանն ու Թուրքիան արդեն ունեն՝ 1920 թվականի իրադարձությունները Հայաստանում:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ռուսաստանը Թուրքիայի հետ արդեն պայմանագիր է կնքել գյուղմթերքի մատակարարման վերաբերյալ, եվրոպական ներմուծման արգելքի դիմաց: Արդյոք դա խաղաղարարների &laquo;գինն&raquo; է, թե ընդամենը &laquo;վստահության քայլ&raquo;՝ նոր պայմանավորվածությունների ճանապարհին:</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-size:12px;">ՀԱՅԿԱԶՆ ՂԱՀՐԻՅԱՆ</span><br /> <a href="http://www.lragir.am/index/arm/0/comments/view/102865#sthash.z09XiNOa.dpuf" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;">Lragir.am</a></p> https://nor-ej.do.am/news/r'owsastany'_hima_e'l_p'ord'owm_e'_t'owrqakan_zo_rq_mtcnel_gharabagh/2014-08-28-1082 norej https://nor-ej.do.am/news/r'owsastany'_hima_e'l_p'ord'owm_e'_t'owrqakan_zo_rq_mtcnel_gharabagh/2014-08-28-1082 Thu, 28 Aug 2014 08:43:17 GMT <p><span style="font-size: 12px; line-height: 15.360000610351563px;">Վերջին օրերին հայ-ադրբեջանական սահմանում (շփման գիծ չեմ ասում, բացառությամբ Շահումյանի շրջանի, Մարտակերտի և Մարտունու շրջանների առանձին հատվածների, ուր մեր տարածքների մի որոշ մաս մնացել է թշնամու վերահսկողության տակ, ռազմաճակատային գծի մյուս հատվածները սահման են, ազատագրված հողերն էլ ամրագրված են Արցախի սահմանադրությամբ), աննախադեպ լարվածությանը զուգահեռ, ժողովրդի որոշ հատվածներում, հատկապես առաջին օրերին, խուճապային տրամադրություններ նկատվեցին...</span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="font-size:12px;">Վերջին օրերին հայ-ադրբեջանական սահմանում (շփման գիծ չեմ ասում, բացառությամբ Շահումյանի շրջանի, Մարտակերտի և Մարտունու շրջանների առանձին հատվածների, ուր մեր տարածքների մի որոշ մաս մնացել է թշնամու վերահսկողության տակ, ռազմաճակատային գծի մյուս հատվածները սահման են, ազատագրված հողերն էլ ամրագրված են Արցախի սահմանադրությամբ), աննախադեպ լարվածությանը զուգահեռ, ժողովրդի որոշ հատվածներում, հատկապես առաջին օրերին, խուճապային տրամադրություններ նկատվեցին։ Զարմանալին այն է, որ եթե Արցախի մայրաքաղաքում նման տրամադրություններ նկատվեցին որոշ տարեց կանանց շրջանում միայն, ապա երևանյան ֆեյսբուքյան օգտատերերից խուճապային գրառումներ նկատեցի հատկապես արական սեռի մոտ։ Նույնիսկ երևանյան իմ ծանոթներից մեկը զանգեց ու տագնապած սկսեց այնպիսի հարցեր տալ, որ, մեղմ ասած, մնացել էի տարակուսած։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Հիշում եմ, 1992-ի ամռան ծանր օրերին, երբ ներքաղաքական անբարո խաղերի, թե սցենարի արդյունքում թշնամին զավթել էր Շահումյանն ու Գետաշենը, երբ ընկել էր նաև Մարտակերտ շրջկենտրոնը, և Ստեփանակերտի փողոցները լի էին հազարավոր անտուն, անօթևան փախստականներով ու փախստականների քարավանի մի ստվար մասն էլ արդեն Լաչինով մեկնում էր Հայաստան, իրոք խուճապ կար։ Սարսափելի խուճապ էր։ Արցախի մայրաքաղաքի հրապարակում նույնիսկ տղամարդիկ, տնավեր դարձած տղամարդիկ այնպիսի բաներ էին պատմում, որ լսողների, հատկապես կանանց աչքերում սարսափ էի նկատում, անհուսություն ու անզորություն։ Երբեմն միջամտում էի ու ականատես-պատմողներին նրբանկատորեն բացատրում, որ կանանց ու աղջիկների ներկայությամբ պետք չէ բոլոր սարսափները բարձրաձայն հիշել&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Բայց սա վաղուց է եղել, ավելի քան երկու տասնամյակ առաջ։ Վերջին սահմանային իրադարձությունների, վերջին լարվածությունների ժամանակ Ստեփանակերտի փողոցներում կյանքը շարունակվում էր նույն հունով, ինչպես ամիսներ, տարիներ առաջ։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Մարդիկ միանգամայն հանգիստ իրենց գործին էին։ Անշուշտ, մտահոգություն կար, բայց տագնապ ու խուճապի թեկուզ նշույլ ես երբեք չտեսա։ Փոխարենը՝ լուրջ-լուրջ վերլուծում էին վերջին անցքերն ու իրադարձություններն ու դրանք կապում տարածաշրջանային կամ գլոբալ խնդիրների հետ, անգամ ենթադրություններ անում լարվածության շիկացման անդրկուլիսյան կազմակերպիչների մասին։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այդ օրերին ֆեյսբուքյան իմ ընկերներից այցելել էին Արցախ ու անկեղծորեն զարմացած էին, թե ինչու իրենց չեն թույլատրում մեկնել Ակնի (Աղդամի) մոտ գտնվող Տիգրանակերտը տեսնելու։ Երբ բացատրում էի, որ դա պայմանավորված է հայ-ադրբեջանական սահմանում որոշակի լարվածությամբ, իսկ Տիգրանակերտը սահմանամերձ հատվածում է, նրանք զարմանում էին, որովհետև արցախցիների դեմքից ամենևին չէր երևում, որ սահմանում մարտական, պատերազմական վիճակ է։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Վերջին օրերին լարվածությունը դեռևս մնում էր։ Ադրբեջանական կողմից շարունակում են գնդակոծությունները, անգամ դիվերսիոն նոր փորձեր են կատարվում ու կասեցվում։ Բայց, ընդհանուր առմամբ, համեմատաբար ավելի &laquo;հանգիստ&raquo; վիճակ է, քան նախորդ շաբաթ։ Պաշտոնական և ոչ պաշտոնական տեղեկություններով, վերջին օրերին լարվածություն ու խուճապ կա հենց ադրբեջանական սահմանամերձ բնակավայրերում։ Այդ մասին ակնարկել է նաև ՀՀ ՊՆ նախարարը. &laquo;Ադրբեջանական սահմանամերձ գյուղերում խուճապ է, մարդկային արտահոսք է նկատվում, այդ գյուղերում ուժեղացվել է վարչական և ոստիկանական ռեժիմը&raquo;։</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Արցախի պաշտպանության բանակի կործանիչներն օգոստոսի 6-ին, ժամը 11.40-ից սկսած՝ թռիչքներ են իրականացրել ղարաբաղա-ադրբեջանական սահմանի երկայնքով։ Ինքնաթիռների ձայնը բարձր լսվում էր նաև մի քանի կիլոմետրի վրա գտնվող ադրբեջանական գյուղերում, ու դա ևս, հավաստի տեղեկությունների համաձայն, այդ գյուղերում վախի և խուճապի տրամադրություն էր ստեղծել&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Արցախի ՊՆ լրատվական ծառայության տեղեկատվության համաձայն, &laquo;օգոստոսի 6-ից 7-ն ընկած ժամանակահատվածում առաջնային գծի ողջ երկարությամբ հակառակորդի կողմից հրադադարի պահպանման ռեժիմը խախտվել է շուրջ 400 անգամ, որի ընթացքում, տարբեր տրամաչափի հրաձգային զինատեսակներից, հայ դիրքապահների ուղղությամբ արձակվել է ավելի քան 8000 կրակոց&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Իմ ընկերներից ու ծանոթներից շատերը, որ լարվածության առաջին օրերին կամավոր մեկնել էին դիրքեր, արդեն վերադարձել են։ Բնականաբար՝ հոգնած էին։ Մի բան միայն կարողացա պոկել նրանց շուրթերից՝ ամեն ինչ նորմալ է&hellip;</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Վերջերս, երբ զրուցեցի բարձրաստիճան իմ ծանոթի հետ, նա ասաց, որ ամենասարսափելին այն չէ, ինչ կատարվել կամ կատարվում է սահմանում։ Ավելի վատը քաղաքական կուլիսների հետևում է. Հայաստանը հանգիստ պատրաստվում է մտնել &laquo;մաքսային ճահիճ&raquo;, որն ամենևին չի բխում Հայաստանի ու հայ ժողովրդի շահերից:</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-size:12px;">ՎԱՐԴԳԵՍ ՕՎՅԱՆ</span><br /> <a href="http://www.aravot.am/2014/08/09/487176/" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&laquo;Առավոտ&raquo; օրաթերթ</a></p> https://nor-ej.do.am/news/isk_sahmanowm_aveli_hangist_e'_qan/2014-08-28-1081 norej https://nor-ej.do.am/news/isk_sahmanowm_aveli_hangist_e'_qan/2014-08-28-1081 Thu, 28 Aug 2014 08:41:54 GMT <p>​<span style="font-size: 12px;">Տարածված տեսակետ կա, որ Արցախի հակամարտությունն օգնում է Ռուսաստանին պահել իր ազդեցությունը Հայաստանի ու տարածաշրջանի վրա, եւ այդ իսկ պատճառով այդ հակամարտության կարգավորումը ձեռնտու չէ Ռուսաստանին, քանի որ այդպիսով Մոսկվան պահպանում է տարածաշրջանի փակ բնույթը եւ իր ազդեցությունն այդ իրավիճակում...</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Տարածված տեսակետ կա, որ Արցախի հակամարտությունն օգնում է Ռուսաստանին պահել իր ազդեցությունը Հայաստանի ու տարածաշրջանի վրա, եւ այդ իսկ պատճառով այդ հակամարտության կարգավորումը ձեռնտու չէ Ռուսաստանին, քանի որ այդպիսով Մոսկվան պահպանում է տարածաշրջանի փակ բնույթը եւ իր ազդեցությունն այդ իրավիճակում:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ներկայում, երբ օգոստոսյան լարումից հետո թե տարածաշրջանը, թե Արցախի հարցը մասնավորապես թեւակոխում են նոր իրողությունների փուլ, Ռուսաստանի ազդեցության բանաձեւի վերաբերյալ քննարկումները դառնում են Հայաստանում հանրային օրակարգի եւ կարծիքի ձեւավորման տեսակետից բավական կարեւոր:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Քաղաքագետներից մեկը հայտարարել է, թե Ռուսաստանին Արցախում պետք չէ խաղաղություն եւ պետք չէ պատերազմ: Այդ ձեւակերպումը բավական հմտորեն շեղում է հարցը, թե իսկ ինչ է պետք Ռուսաստանին: Իսկ Ռուսաստանին պետք է Արցախում ռազմական ներկայություն, որի միջոցը խաղաղապահ զորքն է: ՌԴ այդ մտադրությունը ռուս փորձագետները ներկայացնում են բավական բաց տեքստով: Պատերազմը կամ խաղաղությունը Ռուսաստանին պետք լինել չեն կարող, քանի որ դրանք ընդամենը միջոց են պետքի՝ խաղաղարարների, այսինքն ռազմական ներկայության հարցը լուծելու համար:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ինչու՞ է Ռուսաստանն ուզում Արցախում ունենալ ռազմական ներկայություն: Որովհետեւ հակամարտությունը ներկայիս տեսքով չի լուծում իր տարածաշրջանային ազդեցության խնդիրը: Այսինքն, ինչ որ առումով հնացած կամ ժամանակավրեպ է կարծել, որ Արցախի հակամարտության չկարգավորվածությունը Ռուսաստանի ազդեցության բանալին է:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Նախ, պետք է հասկանալ, թե ինչ ենք հասկանում կարգավորում ասելով: Հանրության մի զգալի մասը հասկանում է միանվագ մի գործողություն, որը կարձանագրի միարժեք մի փաստ, ինչն էլ կընդունեն կողմերն ու կկայանա կարգավորումը: Իրականում կողմերը կընդունեն կամ կմերժեն մեկ փաստ՝ պատերազմի արդյունքը: Հետեւաբար, կարգավորում կարող է լինել միայն պատերազմի արդյունքի ամրագրմանն ուղղված աշխատանքը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այսինքն, Հայաստանի խնդիրն է ամրագրել պատերազմի արդյունքը: Իսկ դա հարատեւ, անընդհատ գործընթաց է, այսինքն պետականության կեսագործունեություն: Հայոց պետականությունը, հայկական երկու պետությունները &laquo;դատապարտված&raquo; են գործել այդ գերակայությամբ կամ առաջնահերթությամբ: Որ պահին պատերազմի արդյունքի ամրագրումը դադարի հայկական պետականությունների համար գերակայություն լինելուց, այդ պահից պետականության գոյատեւումը հայտնվելու է անկման ռեժիմում:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Պատահական չէ, որ Հայաստանը անկախության երկու տասնամյակի ընթացքում հենց այդ ռեժիմում էլ հայտնվել է: Որովհետեւ անկախ Հայաստանը կառավարած բոլոր էլիտաները պետական քաղաքականությունը կառուցել եւ հասարակական կարծիքը տրամադրել են &laquo;փոխզիջման&raquo; հայեցակարգի վրա, ինչը տարածաշրջանային իրողությունների, պատմական նախադեպերի բազում հանգամանքերն ու օրինակները նկատի ունենալով ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ պատերազմի մեզ համար հաղթական արդյունքը վերանայելու պատրաստակամություն:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այդտեղից էլ սկսում է պետականության անկման ռեժիմը, որում հայտնվել է Հայաստանն արդեն երկու տասնամյակ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Այդպիսով, Հայաստանի ապագայի, պետական կենսունակության, զարգացման եւ անվտանգության տեսակետից կարգավորումն այլ բան չի կարող նշանակել, քան հաղթական պատերազմի արդյունքի ամրագրմանն ուղղված պետական քաղաքականությունը, այդ ամենի վրա կառուցված հասարակական համակեցության համակարգով:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Արդյոք տեղավորվում է այդ իրավիճակը Ռուսաստանի հետաքրքրության կամ շահի շրջանակում: Ոչ: Որովհետեւ այդ ռեժիմը բացառում է խաղաղարարների անհրաժեշտությունը: Ավելին, դա գրեթե միակ տարբերակն է, որ բացառում է խաղաղարարների անհրաժեշտությունը: Իսկ Ռուսաստանի համար Արցախում ռազմական ներկայությունը կարեւոր է, քանի որ նա հստակ պատկերացնում է, որ գտնվում է տնտեսա-քաղաքական եւ քաղաքակրթական մրցակցության պայմաններում տոտալ տանուլ տվողի վիճակում, եւ այդ գործընթացում վաղ թե ուշ տանուլ է տալու նաեւ Հայաստանի վրա կայսերական գերիշխանությունը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Մոսկվայի ազդեցության բանալին Արցախի հակամարտությունը չէ վաղուց՝ պատերազմում Հայաստանի ու Արցախի հաղթանակից հետո: Մոսկվան չէր ծրագրում հաղթանակով ավարտ: Պատերազմը պետք է ավարտվեր խաղաղապահներով, եւ այդ իմաստով է, որ հակամարտությունը Ռուսաստանի համար մնացել է անավարտ: Ու քանի որ ՌԴ-ն աշխարհքաղաքական դինամիկայի մեջ հետեւողականորեն կորցնում է Հայաստանի, հետեւաբար նաեւ տարածաշրջանի վրա իր ազդեցությունը, Արցախը արդեն դառնում է ՌԴ ազդեցության համար վերջին բաստիոնը՝ բայց ոչ թե չկարգավորվածության, այլ խաղաղապահների տեղակայման հանգուցալուծմամբ:</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-size:12px;">ՀԱԿՈԲ ԲԱԴԱԼՅԱՆ</span><br /> <a href="http://www.lragir.am/index/arm/0/comments/view/103139#sthash.NpVFhwDr.dpuf" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;">Lragir.am</a></p> https://nor-ej.do.am/news/r'owsastani_kisat_mnacac'_c'ragirn_arcaxowm/2014-08-28-1080 norej https://nor-ej.do.am/news/r'owsastani_kisat_mnacac'_c'ragirn_arcaxowm/2014-08-28-1080 Thu, 28 Aug 2014 08:40:07 GMT <p><span style="font-size: 12px; line-height: 15.360000610351563px;">Ի հեճուկս այլ պաշտոնյաների՝ ԼՂՀ ինքնապաշտպանական բանակի առաջին հրամանատար Արկադի Կարապետյանին այդքան էլ չի ոգեւորում այն փաստը, որ սահմանային վերջին լարված իրավիճակների եւ Ադրբեջանի դիվերսիոն-հետախուզական գործողությունների արդյունքում ադրբեջանական կողմից զոհերի թիվը եռապատիկ, անգամ քառապատիկ է՝ հայկական կողմի կրած մարդկային կորուստների համեմատ...</span></p> <p><a href="http://2.bp.blogspot.com/-7cJgpzIkuLA/U_7qtavZVbI/AAAAAAAABak/RxirBbiiUaM/s1600/Ago%2BKarapetyan.JPG" imageanchor="1" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: center; clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" data-orig-src="http://2.bp.blogspot.com/-7cJgpzIkuLA/U_7qtavZVbI/AAAAAAAABak/RxirBbiiUaM/s1600/Ago%2BKarapetyan.JPG" height="240" src="https://images-blogger-opensocial.googleusercontent.com/gadgets/proxy?url=http%3A%2F%2F2.bp.blogspot.com%2F-7cJgpzIkuLA%2FU_7qtavZVbI%2FAAAAAAAABak%2FRxirBbiiUaM%2Fs1600%2FAgo%252BKarapetyan.JPG&amp;container=blogger&amp;gadget=a&amp;rewriteMime=image%2F*" style="cursor: move;" width="320" /></a></p> <p><span style="font-size:12px;">ԼՂՀ ինքնապաշտպանական բանակի առաջին հրամանատար Արկադի Կարապետյանը դրանով է բացատրում ադրբեջանական շարունակվող ակտիվությունը սահմաններում</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ի հեճուկս այլ պաշտոնյաների՝ ԼՂՀ ինքնապաշտպանական բանակի առաջին հրամանատար Արկադի Կարապետյանին այդքան էլ չի ոգեւորում այն փաստը, որ սահմանային վերջին լարված իրավիճակների եւ Ադրբեջանի դիվերսիոն-հետախուզական գործողությունների արդյունքում ադրբեջանական կողմից զոհերի թիվը եռապատիկ, անգամ քառապատիկ է՝ հայկական կողմի կրած մարդկային կորուստների համեմատ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">&laquo;Դեռ ոչ ոք չի հաշվել, թե ո՞վ եւ ինչքա՞ն զոհ է տվել, բայց որ դեռեւս շարունակում են դիվերսիոն գործողություններ իրականացնել, նշանակում է՝ իրենց համար զոհերի թիվն այդքան էլ զգալի չէ: Իրենք իրենց պարտված չեն զգում, այլապես կրկին գործողությունների չէին դիմի&raquo;,- ասաց մեր զրուցակիցը՝ հավելելով, որ իր կարծիքով՝ այս ամենն, իր կարծիքով, նշանակում է մի բան. &laquo;Իրենք ինչ-որ խնդիրներ են դրել ու հասնում են ցանկալի արդյունքի, դրա համար էլ շարունակում են իրենց գործողությունները: Եթե դուք մի քանի գործողություն անեք՝ ձախողվի, էլ չեք անի, չէ՞: Նշանակում է՝ իրենք որ անում են, իրենց ձեռք է տալիս&raquo;: Ընդհանրապես՝ մեր զրուցակիցը ճիշտ է համարում նման իրավիճակներում խնդիրները բազմակողմանի դիտարկելը, այլ ոչ միայն այն տեսանկյունից, ինչը մեզ համար ցանկալի է:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">&laquo;Առավոտի&raquo; հարցին՝ իր դիտարկումներից կարելի՞ է ենթադրություններ անել, որ հայկական կողմերը համարժեք չեն արձագանքում Ադրբեջանի գործողություններին, մեր զրուցակիցն ասաց. &laquo;Եթե հարցը դիտարկենք այն տեսանկյունից, որ մեր պատասխաններից հետո Ադրբեջանը նորից շարունակում է իր գործողությունները, ուրեմն համարժեք չեն: Կամ էլ՝ համարժեք են, այն իմաստով, որ իրենք ինչ-որ բան անում են, անպայման պատասխան են ստանում&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Լա՞վ են պաշտպանված, արդյոք, այսօր հայկական սահմանները՝ մեր հարցին Արկադի Կարապետյանը չցանկացավ պատասխանել՝ բավարար տեղեկատվություն չունի: Հեռուստաեթերից հնչող տեղեկություններից էլ հնարավոր չի համարում ամբողջական տեղեկատվություն ստանալը: Ամեն դեպքում՝ կարծում է, որ մտահոգությունների տեղիք կա:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">&laquo;Առավոտի&raquo; հարցին՝ եւ ի՞նչ է լինելու այս ամենի վերջը, պատերազմական ակտիվ գործողությունների հավանականություն կա՞, մեր զրուցակիցն արձագանքեց. &laquo;Իհարկե՝ տեսնում եմ: Չեմ կարող ասել՝ ե՞րբ, մեկ ամսից, մեկ տարուց, բայց որ պատերազմ կլինի, դա վաղուց է զգացվում&raquo;: Աշխարհաքաղաքական այս իրավիճակում Արկադի Կարապետյանը քաղաքական եւ ռազմական պատասխանատու այրերին հորդորում է առավել ուշադիր հետեւել գործընթացներին, քանի որ &laquo;պայթյունը&raquo; կարող է շատ արագ եւ անկանխատեսելի լինել եւ ոչ միայն ղարաբաղյան ճակատում:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ընդհանրապես, նրա կարծիքով, հայերը էականորեն կտուժեն փաստացի ընթացող երրորդ համաշխարհայինից: Նա լուրջ չի վերաբերվում այն տեսակետներին, որ Ալիեւի կլանին ձեռնտու չեն ղարաբաղյան ճակատում ռազմական գործողությունները, որոնց արդյունքում նա կկորցնի իշխանությունը: Բայց, իր համոզմամբ, պատերազմական գործողությունների հավանականությունն առավելապես պայմանավորված է ոչ թե նրանով, որ Ալիեւն &laquo;իրեն հզոր&raquo; է զգում, այլ նրանով, թե իր &laquo;վերադաս&raquo; գերտերությունների ղեկավարներն ինչ հրահանգներ կարձակեն: Թե ո՞ր գերտերությունը եւ ե՞րբ հրահանգներ կտա Ադրբեջանի նախագահին՝ մեր զրուցակիցը չի կարող կանխատեսել: Բայց ասում է, որ դա միայն իր զգացողությունները չեն, ինքը որոշակի փաստերի հիման վրա է նման եզրակացության հանգել. &laquo;Եթե այսօր մենք շատ անհոգ լինենք, զոհերի թիվն անհամեմատ շատ է լինելու&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Միաժամանակ, Արկադի Կարապետյանը մի բան հաստատ գիտի. &laquo;Երբ մենք լրիվ թուլանանք, այն ժամանակ էլ կասեն՝ ի՞նչ անել: Թե ե՞րբ &laquo;պլանկան&raquo; իրենց ուզածի չափ կիջնի՝ չգիտեմ: Ինչեւէ, դա էլ չի փրկելու իրենց: Ես նաեւ գիտեմ, որ անկախ ամեն ինչից՝ մենք հաղթելու ենք&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">ԼՂՀ ինքնապաշտպանական բանակի առաջին հրամանատարը ցավով է արձանագրում, որ առայժմ Ադրբեջանին հաջողվում է միջազգային հանրության եւ աշխարհի առջեւ տպավորություն ստեղծել, թե հայերին ճնշում են, հայերին թելադրում են եւ երբ ու ինչ ցանկանան՝ կփաթաթեն մեր վզին: &laquo;Մեր պրոպագանդան շատ վատն է, նման է սովետի պրոպագանդային՝ Երկրորդ հայրենականի ժամանակ: Ճիշտ է, այդ պատերազմում սովետական կողմը հաղթեց, բայց գերմանացիները մինչեւ Մոսկվա հասան: Գուցեեւ հիմա ամեն ինչ ավելի լավ է, քան ես գիտեմ, բայց դա չի նշանակում, որ հանգիստ պետք է քնենք: Հիմա մենք դրա իրավունքը չունենք: Այսօր մենք՝ հայերս, տարբեր ոլորտներում կոնկրետ գործերով զբաղվելու փոխարեն՝ ավելի շատ ուղեղի մարզանքներ ենք անում: Ընկել ենք ինչ-որ էքսպերտների ասած ինչ-որ բաների ետեւից: Հոգնել ենք արդեն էդ խորհուրդներից: Գործողություն է պետք ու շատ կոնկրետ: Մեր հասարակության մեջ գաղափարախոսություն չկա, իսկ առանց դրա ոչինչ էլ չի լինելու: Փողի հետեւից ընկած&hellip; ասենք թե շատ փող ունեցանք՝ հետո՞: Ի՞նչ ենք անելու&raquo;,- վրդովվեց մեր զրուցակիցը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Սոչիում օգոստոսի 8-9-ին Ռուսաստանի միջնորդությամբ կայանալիք նախագահներ Սարգսյանի եւ Ալիեւի հանդիպումից առանձնակի ակնկալիքներ, մեր զրուցակիցը չունի: Միշտ է վերապահումով վերաբերվել ՌԴ-ի՝ Հայաստանի ռազմավարական գործընկեր լինելու մասին հայտարարություններին՝ մանավանդ այդ երկրի կողմից վերջին շրջանում Ադրբեջանին ինտենսիվ զինելու ֆոնին: Ավելին՝ նա նաեւ պատմությունից է դասեր քաղել. &laquo;Այն, ինչը ես Ռուսաստանից տեսել եմ արցախյան շարժման ժամանակ, էլ չեմ ասում մեր հարուստ պատմությունը&hellip; ես իրենցից երբեք լավ բան չեմ տեսել: Գրիբոյեդովին ներկայացնում են որպես հայ ազգի փրկիչ, բայց էդ մարդը քանի՞ հազար մարդ Արաքսում խորտակեց: Հայ ժողովուրդը չէր ուզում Պարսկաստանից գալ եւ Ռուսաստանի հպատակ լինել, որովհետեւ այստեղ լավ չէր հայերի համար: Թեկուզ հիմա նայեք՝ աշխարհում որեւէ այլ պետության մեջ հայերն իրենց անհամեմատ ավելի լավ են զգում, քան ՌԴ-ում կամ ՌԴ-ին հպատակ Հայաստանում: Ռուսներն են Հայաստանում իշխում, որովհետեւ եթե ես ուզում եմ երկրից դուրս գնալ՝ իմ անձնագիրը ռուսներն են ստուգում: Այդ փաստն արդեն շատ խոսուն է&raquo;:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Արկադի Կարապետյանը նաեւ &laquo;առանձնակի օգուտ&raquo; չէր ակնկալում, եթե երկու նախագահների հանդիպումը կարողանար կազմակերպել Ֆրանսիան կամ ԱՄՆ-ը. &laquo;Նման հանդիպումներից ոչ մի ակնկալիք չունեմ&raquo;: ԼՂՀ ինքնապաշտպանական բանակի առաջին հրամանատարը ժամանակին &laquo;աշխարհազորի&raquo;՝ ազգովին բանակում լինելու կողմնակիցն էր, տարբեր առիթներով առաջարկներ ներկայացվեցին, որոնք, սակայն, անտեսվեցին պատկան մարմինների կողմից: Այժմ էլ նա մնացել է իր համոզմանը. &laquo;Դա շատ հեշտ ու հանգիստ հնարավոր է անել Հայաստանում եւ Ղարաբաղում&raquo;: Նա կարծում է, որ գոնե այս իրավիճակում պատկան մարմինները լուրջ կվերաբերվեն այդ առաջարկին:</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-size:12px;">Նելլի ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ&nbsp;</span><br /> <span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;">&nbsp;</span><a href="http://www.aravot.am/2014/08/07/486324/" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">&laquo;Առավոտ&raquo; օրաթերթ</a><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal; text-align: right;">&nbsp;</span></p> https://nor-ej.do.am/news/adrbejani_hamar_ir_zoheri_t'ivy'_der'_zgali_che'/2014-08-28-1079 norej https://nor-ej.do.am/news/adrbejani_hamar_ir_zoheri_t'ivy'_der'_zgali_che'/2014-08-28-1079 Thu, 28 Aug 2014 08:37:41 GMT <p>​<span style="font-size: 12px;">Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն հայտարարություն է տարածել, որում Մինսկի խմբի համանախագահներից երկուսին՝ ԱՄՆ-ին ու Ֆրանսիային ղարաբաղյան կարգավորման հարցում կոչ է անում դրսեւորել սկզբունքայնություն եւ մտահոգություն է հայտնում նրանց կողմնապահության համար:&nbsp;Հայտարարության առիթն օգոստոսյան իրադարձությունների ու հայ գերի Կարեն Պետրոսյանի սպանության կապակցությամբ ԱՄՆ-ի ու Ֆրանսիայի հստակ դիրքորոշումներն են, որոնցում Ադրբեջանը մատնացույց է արվում որպես մեղավոր կողմ, ինչպես նաեւ ընդգծվում է հայ գերու գազանաբար սպանության հանգամանքը...</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն հայտարարություն է տարածել, որում Մինսկի խմբի համանախագահներից երկուսին՝ ԱՄՆ-ին ու Ֆրանսիային ղարաբաղյան կարգավորման հարցում կոչ է անում դրսեւորել սկզբունքայնություն եւ մտահոգություն է հայտնում նրանց կողմնապահության համար:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Հայտարարության առիթն օգոստոսյան իրադարձությունների ու հայ գերի Կարեն Պետրոսյանի սպանության կապակցությամբ ԱՄՆ-ի ու Ֆրանսիայի հստակ դիրքորոշումներն են, որոնցում Ադրբեջանը մատնացույց է արվում որպես մեղավոր կողմ, ինչպես նաեւ ընդգծվում է հայ գերու գազանաբար սպանության հանգամանքը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ադրբեջանը ԱՄՆ-ի ու Ֆրանսիայի պահվածքը համարում է &laquo;անթույլատրելի ու անբացատրելի&raquo; եւ կոչ է անում սկզբունքայնություն դրսեւորել ղարաբաղյան կարգավորման եւ մասնավորապես ՄԱԿ-ի 4 բանաձեւերն իրականացնելու հարցում:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Իսկապես, օգոստոսի սկզբի իրադարձություններից հետո &laquo;անբացատրելի&raquo; բան կատարվեց: Նախկինում նման լարումների կապակցությամբ միջազգային շահագրգիռ կողմերը տարածում էին հայտարարություններ, որոնք &laquo;կողմնապահ&raquo; չէին, եւ հավասարության նշան էր դրվում կողմերի միջեւ: Այս անգամ սակայն Մինսկի խմբի արեւմտյան անդամների՝ ԱՄՆ-ի եւ Ֆրանսիայի արձագանքը հստակ էր եւ մատնանշում էր մեղավոր կողմին:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Սա կապված էր այն բանի հետ, որ առկա էր Ռուսաստանի գործոնը, որն Ադրբեջանին մղելով դիվերսիաների, փորձում էր այդպիսով հող նախապատրաստել Ղարաբաղ զորք մտցնելու համար, հանդես գալով որպես Հարավային Կովկասի &laquo;փրկիչ ու միակ նայողը&raquo;, ինչպես նշում էին ռուս փորձագետները: Սակայն հայկական բանակի հստակ գործողությունները տապալեցին այս ծրագիրը, որին հետեւեց երեք նախագահների Սոչիի անեկդոտային հանդիպումը, որն արդեն ոչինչ չէր նշանակում:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Հայկական բանակի այս գործողությունն, իր հերթին, նպաստեց արեւմտյան համանախագահների հստակ դիրքորոշմանը: Այսինքն, հայկական բանակը համարժեք գտնվեց իրավիճակի տրամաբանությանը, ինչն իր հերթին ունեցավ համարժեք միջազգային արձագանք:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Իր հերթին, Ռուսաստանը որպես Մինսկի խմբի համանախագահ չի արձագանքել եւ դիրքորոշում չի հայտնել, բացի ընդհանուր բնույթի ձեւակերպումներից: Եւ դա բնական է: Ռուսաստանը չէր կարող մեղադրել Ադրբեջանին, քանի որ, նախ, Բաքուն իր դաշնակիցն է, եւ երկրորդ՝ հայկական կողմը տապալել էր իր ծրագրերը: Բացի այդ, կպատռվեր նրա &laquo;փրկչական&raquo; դիմակը:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ռուսաստանը եւ Ադրբեջանը միավորել են իրենց ջանքերը Մինսկի խումբը լուծարելու հարցում: Մինսկի խումբը ներկայիս &laquo;ստատուս-քվոյի&raquo; ձեւաչափն է, որը ձեւավորվել է պատերազմի արդյունքներով: Մինսկի խմբի ձեւաչափի փոփոխությունը նշանակում է վերանայել պատերազմի արդյունքները, այսինքն՝ նոր պատերազմ: Դա ձեռնտու է Ադրբեջանին, որն այդպիսով հույս ունի Ռուսաստանի օգնությամբ &laquo;վերադարձնել&raquo; Ղարաբաղի տարածքները, եւ Ռուսաստանին, որն այդպիսով հույս ունի զորք մտցնել Ղարաբաղ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ավելորդ չէ նշել, որ պատերազմի արդյունքների վերանայումը, այսինքն ստատուս-քվոյի փոփոխությունը ձեռնտու չէ հայկական կողմին:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ընդունված է կարծել, որ ստատուս-քվոն ցանկանում են փոխել արեւմտյան համանախագահները՝ ԱՄՆ-ն եւ Ֆրանսիան, որոնք բազմիցս հայտարարել են այդ մասին: Այդ մասին հայտարարել է նաեւ Ռուսաստանը: Սակայն, եթե առաջին երկուսը մինչ այժմ բավարարվել են միայն հայտարարություններով, Ռուսաստանը նաեւ կոնկրետ քայլեր է փորձում ձեռնարկել այդ ուղղությամբ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Բնականաբար, յուրաքանչյուրը ցանկանում է իր շահերի տեսանկյունից &laquo;փոխել&raquo; ստատուս-քվոն: Այս հանգամանքը հայկական կողմին մանեւրի լայն հնարավորություն է տալիս, որը սակայն առայժմ չի օգտագործվում կամ օգտագործվում է շատ քիչ:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Հայկական կողմը պետք է հիմքում ունենա հենց ստատուս-քվոն՝ պատերազմի արդյունքները, որն ընդունված պրակտիկա է միջազգային քաղաքականության մեջ: Այսինքն, ստատուս-քվոն պետք է լինի բանակցության բազան, որն անձեռնմխելի է: Նման դիրքորոշումը գրեթե անխոցելի կդարձնի հայկական կողմի դիրքերը բանակցային ու այլ գործընթացներում եւ կստանա միջազգային լայն աջակցություն: Դրա օրինակն արդեն կա:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Ղարաբաղի հարցը չի &laquo;լուծվելու&raquo; Մինսկի խմբի շրջանակներում, այլ՝ առավել խոշոր աշխարհքաղաքական տրանսֆորմացիաների արդյունքում: Հայկական կողմի նման դիրքորոշումը հնարավորություն կտա համարժեք լինել այդ տրանսֆորմացիաներին ու ստանձնել կարեւոր դերակատարություն, ինչն անվտանգության լավագույն ու իրական երաշխիք է:</span></p> <p><span style="font-size:12px;">Իսկ մինչ այդ, Ադրբեջանն ու Ռուսաստանը, եւ հատկապես Ռուսաստանն իրենց քայլերով նպաստում են, որպեսզի հայկական կողմը ձերբազատվի ավելորդ կապանքներից ու &laquo;պարտավորություններից&raquo; եւ լիովին գիտակցի այս հանգամանքը:</span></p> <p style="text-align: right;"><span style="font-size:12px;">&nbsp;</span><a href="http://www.lragir.am/index/arm/0/comments/view/103159" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; line-height: normal;">Lragir.am</a></p> https://nor-ej.do.am/news/adrbejany'_paterazmi_hayt_e'_nerkayacrel/2014-08-28-1078 norej https://nor-ej.do.am/news/adrbejany'_paterazmi_hayt_e'_nerkayacrel/2014-08-28-1078 Thu, 28 Aug 2014 08:35:21 GMT